Register

 

Alt 09.Ocak.2019, 00:58
  #1  
Cilek Cilek isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Moderator
 
Üyelik tarihi: 09.Ocak.2019
Mesajlar: 17
Standart Üvey Babalık

Merhaba;

Eşim ve bir önceki evliliğinden olma sekiz yaşındaki kızı, Rusya Federasyonu vatandaşı. Geçen hafta evlendik ama, birbirimizi yaklaşık beş yıldır tanıyoruz.

Sorunu anlatmadan önce, ilişkimiz hakkında ufak bir bilgi vermek istiyorum:

Eşim; kendi ayakları üzerinde duran, zeki, son radde duyarlı ve iyi bir insandır. Tanıştığımızda, bir önceki kocasından ayrılalı dört yıl oluyordu ve çocuğunu kendi imkanları doğrultusunda büyütmeye çalışıyordu...

Eşimle birbirimizi çok sevdik. Başlangıçta her şey çok güzeldi. Ama, zamanla farkettim ki, ufak kız, eşimin bir önceki evliliğinden olma kız çocuğu, beni istemiyor, benim kendisine yaklaşmama ruhsat vermiyor. Vakit içinde düzelir, dedim ve aldırış etmedim.

Aradan geçen üç yıl boyunca, eşimle, kızının beni kabul etmemesi nedeniyle bazı tartışmalarımız oldu ama, birbirimizi asla kırmadık.

Geçen yıl, yanıma geldiler. O zaman, nişanlıydık. Ancak, dikkat ettim ki, anne, kızına karşı son radde duyarlı ve zayıftı. Kendimi aralarında yalnız ve dışlanmış hissediyordum. Sanki, kendi dünyalarında bana yer yoktu. Aramız açıldı ve devamlı olarak bu yüzden tartışmaya başladık. En nihayetinde Rusya'ya art döndüler. Aramızda kırgınlık olmuştu...

Bu arada, nişanlanmadan önce, ailem de kabul etsin, diye onlara "çocuk benden" yalanını söyledim. Evet, yanlış bir davranış ama, eşimi çok seviyordum ve çocuğu tamamen kabulleniyordum; bu, daha sonra bir sorun oluştursun istemedim. Yani, iyi niyet vardı. Ailem de hem çocuğu, hem eşimi çok sevdi; sahiplendiler gerçekten...

Neyse, eşim ile kızı, sekiz ay sonra art döndüler. Aramız gerçekten bozulmuştu ve eşim bana beni sevdiğini söyleyemiyordu; çünkü kızından çekiniyordu. Artık kızını daha çok korumaya başlamıştı; her şeye tepki veriyor, bana karşı mesafeli bir tavır takınıyordu... Hep kızıyla ilgileniyordu ve bana vakit ayırmıyor, benimle ilgili bir plan yapmıyordu...

Ben tekrar de pes etmedim. Son kavgamızdan bir kaç gün sonra, iyice yatışınca, kendii ile konuştum. Bazı konularda anlaştık ve devam etmeye, evlenmeye karar verdik. Geçen ay geldiler. Derhal evlilik işlemlerine başladım ve iki hafta evvel evlendik.

Ben, çocuğa karşı hep anlayışlıyım. Herhangi bir şekilde ne çocuğu azarlıyorum, ne fena bir davranışta bulunuyorum, ne de -haşa- şiddet uyguluyorum. Eşime karşı da sevgi ve saygıda kusur etmemeye çalışıyorum.

Ancak, eşim, çocuğu bana karşı koruyor ve bunun sonucunda aşağıdaki sorunlar ile yüzyüze geliyoruz:

1. Çocuk bana karşı soğuk değil ama, ne vakit eşimle tartışsak annesinin yanına geliyor ve annesini bana karşı savunmaya kalkıyor; annesi ile arkamdan konuşuyorlar;
2. Eşim, devamlı olarak çocukla ilgileniyor. Tabii ki, o bir ebeveyn ve çocuğuna maksimum özeni gösterecek. O, benim de çocuğum aynı zamanda. Asla üvey evlat muamelesi yapmıyorum. Ancak, her şeyde bir denge vardır, değil mi? Çocuk yatmadan önce, benimle asla ilgilenmiyor. Yalnız kalamıyoruz, birbirimize vakit ayıramıyoruz. Benim halim hatrım formalite gereği soruluyor. Varsa yoksa çocuğu...
3. Çocuk, annesini benden kıskanıyor. Bu durum, yıllardır böyle. Ne vakit annesine yakınlaşsam, birbirimize sarılsak, derhal aramıza giriyor. Tamam, vakit tanımak lazım ama, bir-iki değil, her vakit böyle oluyor. Ne eşimle konuşabiliyorum (çünkü ikide bir ya sözümü kesiyor, ya da her cümlemizi dinlemeye çalışıyor), ne de eşime sarılabiliyorum.
4. Çocuğun bizi kıskanması, beni kabul etmemesi ve eşimin aşırı koruyuculuğu nedeniyle çıkan kavgalarımız arttı. Sözde yeni evliyiz ama iki kez bu yüzden kavga ettik. Eşim, çocuğun yanında, o'nu korumak adına, benimle tartışıyor, kimi bana kabul edemeyeceğim şeyler söylüyor.

Bu duruma çok üzülüyorum. Birbirimizi çok seviyorduk ama, eşimden koptuğumu düşünüyorum. Çok fena bir vaziyet ve ayrılmayı düşünmeye başladım. Evet, yolun başında böyle düşünmek müsait ve kabul edilebilir bir davranış değil ama, bu çocuğu artık ben de kabul edemiyorum. Aslında, çocukla da bir derdim yok; annenin aşırı koruyuculuğu, çocuğa düşkünlüğü, vs. beni düşündürtüyor...

Sizlerin bu konudaki düşünceleri nedir?

Teşekkürler

Matsui
Alıntı ile Cevapla
  
Cevapla

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB kodu Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı

Forum Jump


Tüm Zamanlar GMT Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 10:57.

Search Engine Optimisation provided by DragonByte SEO v2.0.36 (Lite) - vBulletin Mods & Addons Copyright © 2019 DragonByte Technologies Ltd.

 

kaçak bahis siteleri yatirim bonusu veren siteler istanbul escort bayan escort escort istanbul canlı bahis siteleri maltepe escort güvenilir bahis siteleri bonus veren siteler deneme bonusu bitcoin